Chicken’s Calling

Face of Nong’s Khao Man Gai on SW 10th and Alder in downtown Portland, Oregon, USA

Portland, Oregon is known for its famous food-cart scenes, and among them the popular Nong’s Khao Man Gai run by a young Thai woman whose fate of love coincided with determination to make things her own way. | เมืองพอร์ตแลนด์ โอเรกอน มีจุดเด่นด้านอาหารมากมาย หนึ่งในนั้นคือ Food Cart ซึ่งเป็นร้านอาหารเล็กๆ ขายจากรถประยุกต์ ตั้งอยู่ตามที่จอดรถทั่วเมือง หนึ่งในร้านเหล่านั้นคือร้าน “น้องข้าวมันไก่” ที่ดังมากค่ะ

Food cart scene is getting bigger and bigger in this lovely town

“I came to Portland seven years ago because I was in love with a man,” recalls Nong Poonsukwattana, owner of Nong’s Khao Man Gai – a food cart selling one single dish of Hainanese chicken rice on SW 10th and Alder Street in downtown Portland. “But then, as fate would have it, we eventually broke up and I decided to continue my life here working and making it on my own.” | น้องเล่าให้ฟังง่ายๆ ว่ามาพอร์ตแลนด์เมื่อประมาณ 7 ปีที่แล้ว เพราะ “ตามแฟนมา” แฟนเป็นคนไทยที่เติบโตที่พอร์ตแลนด์ แต่ทั้งคู่ไปเจอกันที่เมืองไทย แต่พอมาแล้วเกิดเลิกกันซะอย่างนั้น แทนที่จะกลับบ้านน้องตัดสินใจอยู่ต่อ ทำงาน เก็บเงิน จนได้อย่างที่เห็น “ทั้งหมดที่เห็นนี่น้องทำเองหมด ไม่มีใครให้อะไรน้องมาเลย มาอเมริกาก็มีเงินติดตัวแค่ 75 เหรียญเท่านั้น”

My Khao Man Gai with extra meat for US$8

After working at Pok Pok Thai restaurant in Portland where she learnt the commercial kitchen-running essentials, Nong jumped into the Portland’s food cart-wagon early when the business was still fledging. “I was lucky to be here first, then I got excellent write-ups from so many publications, especially The Oregonian and people just kept coming. Everything you see here, the cart, the kitchen, everything, I earned it myself. No one gave me anything. I came here (to Portland) with only US$75 in my pocket, and I worked my way through everything.” | น้องเริ่มทำงานในร้านอาหารไทยที่ชื่อ Pok Pok ที่เธอบอกว่าเป็นงานที่ทำให้เธอเรียนรู้วิธีการทำอาหารขายได้อย่างเป็นระบบ โดยรู้วิธีทำงานของร้านอาหารอย่างแท้จริง ไม่ได้ทำมั่วๆ เพราะแม้ร้านเธอจะดูเล็ก แต่ที่เธอใช้ระบบที่ดีจึงสามารถจัดการได้นอกจากนั้นเธอเริ่มต้นธุรกิจนี้ก่อนชาวบ้าน แถมยังมีโชคช่วยคือสื่อท้องถิ่นอย่าง The Oregonian ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์รายวันของโอเรกอน ยังเขียนชม จากนั้นก็มีสื่ออื่นมาเขียนตามอีกเรื่อยๆ ก็เลยช่วยให้ร้านของเธอมีชื่อเสียงและขายดีมาจนถึงปัจจุบัน

That’s me – ordering my early lunch in Oregon drizzle

Asked why Khao Man Gai – the famous street food widely found throughout Thailand, and Nong earnestly explained that the dish just suited her food-cart business plan. Customers can come and buy a pack of the chicken rice served with a bowl of soup and sauce and enjoy their lunch – fast and delicious. Nong’s regular chicken rice is US$6 and you can add extra meat for another US$2. Or if you are very hungry with a good metabolism, you can opt for her super-zied ‘Piset’ for just US$10.| สาเหตุที่ขายข้าวมันไก่ ก็เพราะว่าเป็นอาหารจานเดียวที่ทานง่าย และเหมาะกับลักษณะการเป็นรถร้านอย่างเธอ น้องไม่ได้ไปเรียนทำกับข้าวที่ไหน แต่ใช้วิธีค่อยๆ หัดทำเอง และเลือกของให้ดีๆ มาปรุง ข้่าวมันไก่ปกติห่อละ 6 เหรียญ มาพร้อมน้ำซุปใสและน้ำจิ้ม สามารถเพิ่มเนื้อไก่ได้ในราคาอีก 2 เหรียญ หรือหากหิวมากก็สั่งแบบพิเศษ ห่อใหญ่ ราคา 10 เหรียญเท่านั้น

A little roadside luxury of tables and chairs

I will not compare Nong’s chicken rice with the one I can find here in Thailand because it would not make any sense in this case to do so. But as you see from the look of it, this is a very decent Khao Man Gai, and I very much enjoyed its honest heartiness amidst the Oregon drizzles. I especially liked her clear and tangy soup made from pickled bok choy which is her seasonal adaptation from the typical chicken soup with green squash. | ในกรณีนี้ ดิฉันเห็นว่าคงไม่ต้องเปรียบเทียบรสชาติข้าวมันไก่ของน้องกับข้าวมันไก่เจ้าเด็ดอะไรต่างๆ ที่เราสามารถหาทานได้ในกรุงเทพฯ แต่ที่คุณเห็นในภาพก็จะบอกว่าเป็นข้าวมันไก่ที่ดีใช้ได้อย่างมาก และตอนที่ดิฉันได้ทานข้าวมันไก่ของน้องท่ามกลางอากาศที่เย็นๆ ของพอร์ตแลนด์ ดิฉันมีความสุขมาก ตัวข้าวมันไก่น้องทำได้ดี น้ำจิ้มเธอไม่เลว และดิฉันชอบที่เธอสามารถประยุกต์นำผักกาดดองที่หาได้ง่ายกว่าในหน้าหนาวมาทำแกงจืดแทนฟักเขียว เพราะมันเปรี้ยว ทานแล้วสดชื่นดี

Here’s Nong – serious, but can be smiley at some points

“I tend to do things by seasons,” Nong explains. “During this time it is hard for me to find the green squash typically used for the soup of chicken rice, hence the more convenient pickled bok choi.” |”หากหาไม่ได้ ก็ต้องประยุกต์ ที่สำคัญคือน้องพยายามหาของดีๆ มาปรุงอาหาร เพราะน้องว่ามันสำคัญมาก ไม่อยากจะโม้หรอกนะ แต่คนไทยที่มาเที่ยวที่นี่ ก็ชอบมาทานร้านน้อง มีเหมือนกันที่โทรมาสั่งแล้วหอบไปซีแอตเทิ้ล ฝากเพื่อนๆ ด้วย”

Nong’s Khao Man Gai serves lunch from Mon – Sat from 10am until the food runs out. You have the choices of white or dark chicken meats, or you can add extra rice or chicken at US$1-2 or just opt for the “Piset” or special one at just US$10. T: 971-255-3480. Enjoy!
ร้านน้องข้าวมันไก่ ขายเฉพาะมื้อกลางวัน จันทร์ – เสาร์ 10 โมงเช้าจนหมด สามารถเลือกเนื้อน่อง หรือเนื้ออกได้ด้วย โทร 971-255-3480 ค่ะ ขอให้อร่อยนะคะ

4 thoughts on “Chicken’s Calling

  1. เก่งและแกร่งมากครับ และขอขอบคุณคุณ Sirin ที่นำเรื่องราวดีๆมาให้ได้ชมกันครับ

  2. I should have read your blog earlier before visiting Portland, didn't know there is Thai food stall like this there! Anyway, good post and looking forward to see a new post already!🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s